واقعا جای تاسف دارد که با این همه ادعا چنین اعمالی را انجام میدهند.

دوستان عزیز و مردم شریف ایران برای داشتن ایرانی آبادوآزاد فردا همه با هم به مهندس میر حسین موسوی رای دهیم.

درود بر مهندس موسوی.

از قدیم گفتن مورچه چیکه کله پاچش چی باشه

این استقبال با شکوه و بی نظیر از فرودگاه بجنورد آغاز و تا سالن شهید علیدخت ادامه داشت. چیزی در حدود ۳۰۰ وسیله نقلیه (اعم از اتومبیل و موتور سیکلت) خودروی حامل مهندس موسوی را تا سالن شهید علیدخت همراهی می کردند که این امر باعث ایجاد ترافیک شدیدی در سطح شهر شده بود که جا دارد در همین جا از زحمات برادران خوبمان در راهنمایی و رانندگی تشکر نمایم.

شرح حال سالن شهید علیدخت:

ظرفیت سالن شهید علیدخت در ساعت ۳ بعد از ظهر تکمیل شده و درب ها بسته می شود، ولی همچنان جمعیت انبوهی از طرفداران مهندس موسوی به سمت مجموعه شهید علیدخت در حال حرکت می باشند. به طوریکه چیزی در حدود ۳ برابر ظرفیت سالن در بیرون از سالن و در محوطه مجموعه شهید علیدخت و در زیر آفتاب شدید و سوزان منتظر سخنرانی رییس جمهور محبوب آینده خود می باشند. جمعیت چیزی در حدود ۵۰ هزار نفر بود.

به اطراف که نگاه می کنی متوجه می شوی عده ای نیز از شهرهای دیگر استان و به عشق دیدن و شنیدن سخنان مهندس موسوی به بجنورد آمده و خود را به مجموعه شهید علیدخت رسانده اند. جمعیت داخل محوطه مجموعه همراه با جمعیت داخل سالن به ابراز احساسات نسبت به مهندس موسوی می پردازند و با تشویق ها و شعارهای خود حمایت خود را از مهندس میر حسین موسوی اعلام می دارند.

ساعت ها پس از سخنرانی آقای موسوی در سر تاسر شهر جشن و شادمانی بود به گونه ای که ماموران راهنمایی و رانندگی به دلیل جریان کند اتومبیل ها خیابان های اصلی شهر را مسدود کردند.

واقعا و از صمیم قلب باید به مردم شریف استان خراسان شمالی تبریک و تهنیت گفت که چنین حماسه بزرگی را آفریدند.

درود بر میر حسین موسوی

یادم رفت بپرسم اسمت اویس یا ابراهیم، شادمهر یا حسین... پیراهنت را اما یادم هست که چهارخانه بود، از این چهارخانه ریزها با ته مایه صورتی و قهوه ای یا سبز. واقعا نمیدانم سبز بود یا نبود، این روزها سبز میبینم همه چیز را...
تو را اول ندیدم، بس که گیج میزنم این روزها، بس که این تلفن لعنتی با این زنگ ناقوسوار کلیسایی روی اعصابم می رود این روزها...
یادم باشد بعد از 23 خرداد زنگش را عوض کنم، یادم باشد یک زنگ آرام، یک زنگ عاشقانه آرام بگذارم روی این گوشی... بس که زنگ میزند و من عاجزم از پاسخگویی این همه تمنا برای... برای چه، راستی این همه تمنا برای چیست.
ندیدم تو را. خانم حکمت گفت یا لاری پور یا مرتضی یا افشین یا هر ﮐس دیگر... که «این آقا اونجا منتظر شماست.»
-منتظر من؟
-آره می خواد کمک کنه انگار.
می آیم تو. سرت نجیبانه پایین است در آن اتاق خالی و من از تو جز یک پیراهن قهوه ای، صورتی روشن چهارخانه، آستین بلند که روی شلوارت افتاده چیزی نمیبینم. به صدای پایم بلند میشوی با صدای سلامم یا از سایه ام که آرام می آید تا روی سر فرو افتاده ات. بلند می شوی. سلام. هم سن و سال حمیدم می زنی یا کمی کمتر یا کمی بیشتر، چه فرقی می کند، بیست و سه و چهار ساله ای نجیب با ته ریش نرم و تنک و ته مانده یک لبخند شرمگین.
می گویم: من در خدمتم بفرمایید!
لعنتی! رسمی تر و بی رحمانهتر از این دیگر نمیشد بگویم. این بی رحمانگی، این رسمیت، این شتاب بی دلیل، عادت همه تعارفهای خسته این روزهای ماست که آرام آرام انبان شرمساری مان را از شرمهای ریز و درشت راز شرمهای واقعی و مجازی، از شرمهای زود آینده و دیررونده می انبارد.
لعنتی! لعنتی! لعنتی! به خودم می گویم، حالا به خودم می گویم، حالا که دیگر او نیست و من اینجا در این اتاق خلوت با این تیک تک ساعت دیواری تنهایم و به آن دستپاچگی غریبانه اش بعد از جمله رسمی ام فکر می کنم. خیال می کنم باید کمکش کنم، خیال می کنم کمکم باید این باشد که بگویم ما چه کارهای زمینمانده ای داریم. خیال می کنم او باید مثل یک ارباب رجوع محتاج داوطلب برداشت یکی از بارهای زمین مانده شود و من سرخوش از آنکه بار رسالتم را به آخر رسانده ام، مثل یک تراکتور غیرهوشمند زمخت به مزرعه ای بروم که در انتظار است.
شرمسار می شود، یعنی خیال میکنم شرمسار می شود وقتی از وسعت بارهای زمینمانده باخبر می شود.

بدیهی است در آخر هر روز اسامی دوستان در وبلاگ ثبت خواهد شد.

طبق آخرین اخبار رسیده سخنرانی جناب آقای مهندس موسوی در استان خراسان شمالی در روز جمعه پانزدهم خرداد در ساعت۱۰ودر سالن علیدخت برگزار خواهد شد.

طیق آخرین اخبار رسیده سخنرانی جناب آقای آرمین در روز دوشنبه هجدهم خرداد برگزار خواهد شد.

Powered By
  BLOGFA.COM